Data : 24 05 2018
KryeTitujt :

Mohimi dhe mençuria, si ballafaqohen në jetë

“Ai që nuk di, është si ai që nuk sheh”

 

Mohimi dhe mençuria, si ballafaqohen në jetë

 

Albert Z. ZHOLI

albert zholi

 

Po deshe të jesh i mënçur, mësohu  të pyesësh me mend, të dëgjosh me vëmëndje, të përgjigjesh i qetë dhe të pushosh së foluri, kur nuk ke çtë thuash më,- ka thënë  Fonten (Francë). Por mënçuria është e lidhur pazgjidhshmërisht me librin, pra me shkollën. Realiteti i sotëm tregon se, një nga problemet e mijëvjecarit të tretë është dhe rënia në mënyrë të ndjeshme nga ana e fëmijëve e interesit për të (shkollën). Jo vetëm në Shqipëri, por në mbarë globin kjo sindromë  e padëshirueshme po merr përmasa alarmante. Në mbarë botën sipas një sondazhi dhe statistikave të publikuara  nga “Blagg” (Institut për problemet e arsimit), rreth 11,3 % e fëmijëve janë analfabetë. Nga shumë psikologë mësues dhe sociologë është nxjerrë përfundimi se, dy janë arsyet (proceset) që karakterizojnë  sjelljen refuzuese  të fëmijës ndaj shkollës. 1-  “Mohimi”, i cili  nënkupton mosdëshirën për të vajtur  në shkollë dhe për t’u marrë me gjëra  të tjera që i pëlqejnë fëmijëve jashtë dëshirave dhe kërkesave të prindërve (ku shumë herë prindërit duan ti detyrojnë fëmiët për preferencat e veta). 2-Frika ndaj shkollës e cila përmban në vetvete  dimensione psikologjike (disiplinë, kërkesë llogarie, frenim për lojrat, kufizim kohe). Ndonëse specialistët nuk bëjnë  shumë dallim midis këtyre  dy arsyeve (proceseve)  duhet parnuar se rasti i dytë  është shumë serioz  dhe shpesh kërkon  ndërhyrjen apo punën e vazhdueshme me psikologun. Ç’farë presupozon apo nënkupton “Mohimi”  për shkuarjen në shkollë? Në ç’moshë shfaqet ky mohim? Sot pohohet nga shumë prindër se fëmijët shfaqin frikë për shkollën qysh në momentin kur atyre u thuhet apo u bëhet prezente një dicka e tillë.

Lidhur me moshën në të cilën  një fëmijë  mund të shfaqë  frikë shkollore, specailistët theksojnë  se është më e mundëshme  që kjo frikë të shfaqet  në nxënës të moshës 10-12 vjecare  dhe arrin deri te të 14-tat. Ndërsa nga ana tjetër  shkolla amerikane  (më vete), mbështet idenë  se mosha më kritike  për të shfaqur frikë shkollore është midis pesë dhe dhjetë vjetëve. Në vija tk përgjithkshme fëmijkt me fbikë shkkllore paraqesin zakonisht dobksi serioze në marrjen e inisiativës, tregojnë më të madh se mosha e tyre, vuajnk nga ndonjë pikëllim dhe mbajnë një qëndrim pa shprehje. I bezdis prania e librave, nuk janë sistematikë nk pregatitjen e mësimeve dhe nk vendosjen e librave.

Faktorët shkaktarë?

Faktorët      që çojnë nk lindjen e njk problemi tk tillj , jank tk shumtk por nga specidstët më tk rëndësishmit jank  sidomos ato që kanë tk bkjnk me familjen  dhe kani ndikim tk drejpërdrejt tek të dy grupet e fkmijëve. Eshtë karaktersistik studimi i përfunduar nga Blagg në vitin 2008, që lidhed me njk nga faktorët familjar qk lidhet me një nga problemet me rëndësi jetike sikurse është niveli i papunësisë së prindërve. Ky studim nxorri në pah dy probleme apo u bazua mbi dy pista. Pra; 1-Fëmijët që kanë `rindër pa punë dhe që kanë frikë nga rhkolla. 2- Fëmijë me prindër pa punë dhe që kanë dëshirë apo largohen përfundimisht nga shkolla ku edhe familja në kësi rastesh nuk kundërshton në mënyrë stoike. Studimi i tijë tregoi re niveli i papunësisë së prindërve  te nxënësit  me frikë shkollore llogaritej në rreth 1,8 %  ndërca përqindja korrespoduese për prindërit e fëmijëve  qk largohen nga shkolla llogaritej 26,7 %. Gjithashtu, pkr fëmijët që parqesin frikë shkollore është vãnk re sa përvec faktit që vijnë  nga familje të shtresës mesatare shpesh iu duhet të parballkjnë  ankth dk madh dhe shqetësim  kur detyrohen të braktisin shtkpitk dhe prindkrit e tyre. Sipas psikologëve kshtk arritur në `krfundimin se, pir tk shmanger këtë sëmundje tak fkmijkt (nk të dy rastet edhe frika edhe largimi nga shkolla),  rëndësi kryesore dhe peshë transformuese ka  familja  dhe së dyti del në pah edhe roli i shkollës. Konkretisht tek  roli i  shkollës, si faktor që ndikon shumë  herë nk krijimin  e problemit,  studime të shumta  kanë treguar se gati 50 % e nxënësve  europianë  shprehin ankth dhe shqetksim për disa anë të jetesës së tyre në shkollë.  Si rezultat i kktyre dy arsyeve vitet e fundit sidomos në afrikë, azi por edhe nk europë dhe amerikcn latine rret 25, 5 e nxenksve qk hyjnë në kategorinë e dytk largohen pkrfundimisht nga shkolla. Ata janë kontigjenti i park i shfrytëzimit për rrjetin e lypësave apo trafikimit të organeve, ndërsa një pjesë janë të detyruar të punojnë qysh në atk moshë pkr të nxjerrë bukën e gojës. Shumica e tyre që janë ende nkn kontrollin e prindërve bëhen zanatçinj apo fillojnë punë në moshk tepkr të njomk duke njohur njk shfrytëzim barbar (punë nk të zezë), apo duke mos marrë fare shpërblim përvec  vafteve të ushqimit. Mosshkollimi sjell edhe pengesa dhe probleme tk shumta në jetën dhe veprimtarinë e përditëshme të fëmijëve.  Tk mos lidhurit me shkollën  i lidh ata me drogën, veprime kriminale, prostitucionin, alkoolin etjNjeriu mëson për jetën duke parë të përparuarën dhe e përparuara nuk mund të merret në një shoqëri jashtë librit, jashtë dëshirës për dituri . Qysh në lashtësi ka pasur përkufizime shumë sinjifikative pkr diturinë  si “ai që nuk di, kshtë si ai që nuk sheh.” Padituria kshtk shoku më i keq. Realisht është vërtetuar se  rrënjët e diturisë jank tk hidhura , kurse frytet shumë të ëmbla (thotë njk fjalë e urtk latine). Kushdo qk lë mënjanë mësimin në të rink e tijë , humbet të shkuarën dhe është i vdekur në të ardhmen, – ka vulosur rëndësinë e diturisë qysh në lashtësi  Euripidi (Greqi).

 

Ndaje Artikullin me Miqte e Tu

Artikuj te Ngjashem :